Dames in de
winning mood
Tot aan de winterstop ging
het maar matig met het dameselftal. Grote overwinningen en grote nederlagen
werden met elkaar afgewisseld en niemand was dan ook verbaasd de dames in de
middenmoot terug te vinden. Ook na de winterstop ging het team van trainster
Dinie van de Berg-Hensen en leidster Annie Heijnen zwak van start: een 3-1
voorsprong tegen koploper Vreeswijk werd na rust weggegeven (5-3 verlies). Die
wedstrijd was het keerpunt. Daarna verloren de groen-witte dames geen enkele wedstrijd
meer. Pas op 11 april kwam er een eind aan deze serie (De Vecht uit). Maar
ondanks die 4-3 nederlaag blijven de dames in de winning mood voor de laatste
zes wedstrijden…
Twee jaar geleden was de
basis van dit team al aanwezig in het meisjeselftal, toen ook al met Annie
Heijnen als leidster. Bert Jesterhoudt was de trainer. Maar omdat de helft van
het team te oud werd voor de jeugd, besloot het bestuur om opnieuw een
damesteam te vormen (het oude damesteam was een paar jaar daarvoor uit elkaar
gevallen). Het meisjeselftal werd doorgeschoven, Annie Heijnen bleef erbij en
er kwam een nieuwe trainer: Dinie van de Berg. Het eerste jaar als dameselftal
verliep moeizaam. Veel meiden waren amper 16 jaar en duidelijk nog niet klaar
om een stapje hoger te voetballen. Toch vielen de resultaten vorig seizoen
behoorlijk mee. Langzaamaan begon het damesteam op toeren te raken. Al duurde
dat tot zoals gezegd tot de winterstop van dit seizoen.
Plotseling kon er weer
gewonnen worden. Erg goed is het spel nog niet, maar er wordt weer voor iedere
meter gevochten. Vreeswijk zag haar titelaspiraties vervliegen toen ze in
Veenendaal niet verder kwamen dan een gelijkspel. Nummer 2 HMS werd met 5-1
afgedroogd. Daarna volgde een hele rits mindere tegenstanders, maar u weer wat
men zegt: kampioen word je tegen de kleine clubs. Helaas komt de late opleving
te laat om nog mee te doen om promotie. Maar een zesde plek lijkt nog altijd
mogelijk, zeker gezien het programma.
Maar het is niet alleen
vreugde rond het damesteam. Het regent (al twee seizoenen lang eigenlijk)
blessures. En het komt regelmatig voor dat de dames incompleet zijn.
Oudgedienden als Ina Visser of de trainster zelf draven dan op. Ook twee
C-meiden, Daniëlle van manen en Helga Rosendaal, spelen regelmatig mee. Volgend
seizoen wordt het waarschijnlijk krap aan: een groot aantal dames gag tijdens
dit seizoen aan te gaan stoppen, al lijkt er nu gelukkig wel een aantal van
terug te krabbelen.
Op papier hebben de dames
echter een grote selectie. Hieronder een korte omschrijving van de speelsters
van het damesteam:
Esther van der Pijl: De
keepster die niet makkelijk voorbij te komen is. Zonder haar hadden de dames
een paar wedstrijden niet gewonnen. Specialiteit: door de tegenstander omver
gelopen worden.
Jolanda Groeneveld: Iemand
die altijd last van haar rug heeft, maar die achterin toch echt niet gemist kan
worden. Heeft zowaar laatst een keer gescoord. Specialiteit: lange rushes die
op niets uitlopen.
Mariska van de Heide: Met
Mariska heb je veel schik in het veld omdat ze (de laatste tijd gelukkig niet
meer zo vaak) over de bal heen schiet. De stofzuiger achterin. Specialiteit: de
bal het sportpark uit schieten.
Elisa Westenbrink: Staat
altijd te ouwehoeren met Sandra, ook in het veld. Maar toch heb je haar hard
nodig. Kan zowel achterin als op het middenveld spelen. Specialiteit: op de lat
schieten.
Sandra Peeters: De
droogkloot van het team. Heb je vooral voor de corners en lange passes hard
nodig. Door blessures wordt ze de laatste tijd behoorlijk gemist. Specialiteit:
de keepster kansloos laten met oerharde schoten.
Carolien Versteeg: Jammer
dat ze zo’n tijd geblesseerd is geweest. Ze is de pitbull achterin, die alles
en iedereen eruit loopt. Specialiteit: op snelheid een tegenstander inhalen, om
die dan een schop te verkopen.
Jana Geven: Is
bijna altijd geblesseerd, Maar is wel iedere training aanwezig (als supporter).
Specialiteit: geblesseerd raken.
Corinne Hey: Een
levensgevaarlijke aanvalster. Met name haar balaanname is een genot voor het
oog. Weet Marloes heel goed te vinden, waar mooie kansen uitkomen.
Specialiteit: ballet in het veld.
Marloes Clemens: De
roadrunner van het team. Zoeft langs alles en iedereen heen. Maar soms ook wel
eens langs de bal. Pikt altijd wel haar doelpuntje mee. Specialiteit: de
tegenstander alle hoeken van het veld laten zien.
Marrit Smit: Net
nieuw, maar kan goed en leuk voetballen. Lijkt weinig last te hebben van
aanpassingsproblemen en is nu al een onmisbare schakel. Specialiteit: tegen de
scheids tekeer gaan wanneer een doelpunt onterecht is.
Charlot Capiteijns: Allround
inzetbaar. Heeft een ijzersterk schot in haar benen en scoort op iedere positie
wel. Als ze zich bemoeit met de aanval wordt het altijd levensgevaarlijk.
Specialiteit: gele kaarten halen door tegenstanders de ambulance in te
schoppen.
Sabrina Pater: De
jongste en kleinste van het team, maar zeker niet de minste. Kan leuk
voetballen en lijkt een groot talent. Specialiteit: bodychecks incasseren.
Geurtje Pater: De
oudere zus van Sabrina. Is heel sterk in de opbouw en als verdediger bijzonder
irritant voor een aanvaller. Het hele team wacht vol spanning tot ze weer
terugkeert na een lange blessure. Specialiteit: vraag dat maar aan Jefrey.
Joyce Gill: Al
jarenlang lid van Unitas, komt ook bijna altijd trainen. Speelt meestal op het
middenveld. Specialiteit: plotselinge splijtende passes.
Angelique de Roode: De
topscorer van het team. Is heel sterk in passes en heeft een goed overzicht.
Aan de bal bijna onverslaanbaar. Specialiteit: de solo-actie tussen zes
speelsters door.
Astrid Kok: Heeft
altijd wel een verrassing in petto. Zo kan ze plots in Esthers keeperstenue op
het veld verschijnen. Kan een aardig potje voetballen en scoort af en toe eens
een lekkere rommelgoal. Specialiteit: gaan liggen als ze gaat schieten.
Dan de speelsters die zo af en toe eens opdraven:
Dinie van de Berg: Een
trainster die zichzelf wel eens inzet als pinch-hitter. Sterk in de duels, maar
maakt nog wel eens dure foutjes. Specialiteit: moe zijn na afloop van een
invalbeurt.
Ina Visser: Ons
fotomodel. Speelde een wedstrijd in de spits, scoorde meteen en werd beloond
met een grote foto in het Gelders Dagblad. Specialiteit: verslapen.
Daniëlle van Manen: Eén
van de twee C-speelsters die wel eens meedoen, die echter moeiteloos meekan met
de dames. Sterker nog: vaak is ze achterin een van de beste speelsters.
Specialiteit: zich zorgen maken om geblesseerde medespeelsters.
Helga Rosendaal: In
het vorige clubblad vergat ik helemaal een beschrijving van haar te geven bij
de C1. Dat overkomt me geen tweede keer. Doordat ze al jaren tegen jongens
speelt, is ze voor de duvel niet bang en gaat ze geen duel uit de weg. Hierdoor
is ze een ideale voorstoppen bij de dames. Specialiteit: de tegenstander een
beuk geven.
Volgens leidster Annie
Heijnen hebben de dames de kwaliteiten om volgend seizoen mee te om het
kampioenschap. Als er tenminste niet zo veel blessureleed is. “We hebben een
goed stel met enkele zwakkere schakels, maar de goeden moeten dat kunnen
opvangen. Ik hoop dat ze allemaal blijven, dat ze de gok om te gaan voor
promotie durven te wagen. Met deze kwaliteit moet dat lukken!”
(mei 1999. Met dank aan Charlot Capiteijns en Annie
Heijnen)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten